İyilik Hallerim

İyi insan olmayı sorgular oldum bu aralar. Naif, ince düşünceli olmak hem yoruyor hem de zarar veriyor bazen.

Böyle iyi olucam diye, ince düşündükçe beklentiye de girmeye başlıyorsun. Karşındaki insanlarda sana iyiniyetli davransın istiyorsun. Göremeyince hayal kırıklığı.

Kendimi bildim bileli bu yaşıma kadar kimse hakkında kötü düşünmedim, kimsenin kuyusunu kazmadım. Hatta başıma gelen birçok olaydan sonra en acımasız kendimi eleştirdim.

Bazen olayı abartıp saflık derecesinde iyiniyetli davranabiliyorum. Ve ne yazık ki; kötüye kullanıldığını gördüğümde yine kendimi eleştiriyorum, yine kendime kızıyorum. “Niye böyle yapıyorsun, kendini saf yerine koyduruyorsun diye”

Çocukken günlük tutardım. Ne zaman üzülsem hemen özenle sakladığım defterime sarılır içimi dökerdim. Mutlu olduğum günler yazmazdım nedense, bu seferde vicdan yapar, özür dilerdim günlüğümden. "Sevgili günlük lütfen uzun süredir yazmadığım için beni affet, biliyorum seni çok ihmal ettim, hep üzüntümü paylaşmak için sana yazıyorum" gibi şeyler yazardım. Anlayacağınız bir deftere bile değer verir, nazik davranırdım, sanki gizli bir dostmuş gibi.  Şu an bloğa da bu muameleyi yaptığımın farkındayım.

Sadece takıldım bu aralar klavyeye gidiverdi ellerim, iyi olmaya ara mı versem acaba? 

Daha dün annesinin kollarında yaşarken, şimdi okullu oldu sınıfları doldurdu

Sonbahar’a döndü mevsim..
Hazan mevsimi hüzün mevsimi, alır gider beni sarı rüzgarlarıyla sonbahar, kalbimi bir hüzün kaplar.

Bir yanda sonbaharın hüznü bir yanda  kızımın artık okullu olmasının hüznü ve endişesi...
acaba yemeğini yiyecek mi,
yeni kazanmış olduğu tuvalet eğitimi sekteye uğrayacak mı,
hala öğle uykusu var kreşte uyumayacak,
çok hasta olacak mı,
kreşe başlaması erken mi  oldu,
okulu ve arkadaşlarını sevecek mi?
Hazır mı?
Yabancılarla iletişim kurmuyor derdini anlatabilecek mi?
Kafamda bir sürü soru cevabını verebildiğim ama emin olamadığım.

Kızımın ilkokul, ortaokul, lise, üniversite diye devam edecek uzuun yıllarının başlangıcı, okul hayatına ilk adımı, toplumsal kurallarla tanışması, kendini bir topluluğa ilk kez ait hissedişi... kızım kreşe başlıyor, kızım hayatla tanışıyor.. 

Bizim içinde yeni bir dönem başlamış oldu böylece, kreş maceralarımızı buradan paylaşıyor olacağım ;) 

Bazı insanların hamurunda yoktur kötülük!

"Salıncakta uzandım öylece... Kıpırdamadan... Gökyüzüne baktım, sonra bulutlara... 

Zeytin ağacının üzerindeki zeytinlere ve dallarına konup kalkan minicik bir kuşa... 

Ne kadar da savunmasızdır o, kanatlarından başka taşıyanı yok onu diye düşündüm...

Sonra dedim ki kendi kendime; 'Bazen insan ne kadar savunmasız kalıp kırılmış olursa olsun, kötülük etmeyi bilemez, beceremez... 

Hamurunda kötülük yoktur çünkü! 

Kanatlarına verir yükünü, uçar gider!'